Vakantie dromen

Ik ben net terug van vakantie. Twee weken gekampeerd op een ezeltjescamping in Limburg wat inhoudt dat er veel gefietst maar vooral veel gewandeld is, gewandeld met een ezel. Onze dochters Sara en Marinka zaten om beurten op de ezel terwijl de ander dan de verantwoordelijkheid over de GPS navigatie had. Zij vermaakte zich prima en José en ik wandelden mee, genietend van de rust en de omgeving en... dagdromend.

Dagdromen. Regelmatig betrap ik me tijdens het werk erop dat ik dagdroom en dan dwing ik mezelf meestal weer om mijn aandacht op mijn werk te richten, maar in de vakantie mag het. Dus gingen de dromen alle kanten uit. Eerst over de ezeltjescamping, 'wat een leuk concept, zouden wij hier op de Nan Cuna campus ook iets mee kunnen?' en zo verder. Terugdenken aan oude vakantiedromen waarin José en ik fantaseerde over een plek in de Pyreneeën waar we allerlei programma's gericht op persoonlijke ontwikkeling wilden organiseren, maar ook toertochten per motor of per paard. Ik realiseerde me ineens dat het deze droom was die later de basis legde voor de Nan Cuna campus zoals we die nu hebben gebouwd. Niet in de Pyreneeën, niet met motortoertochten, maar wel vanuit die basisgedachte: mensen in een bijzondere omgeving en een bijzondere sfeer bij elkaar brengen om een sprongetje te maken in hun ontwikkeling.

Dagdromen. Als we dagdromen voelen we ons daar vaak een beetje schuldig over, maar de beste ideeën ontstaan in de regel uit dagdromen. Wat is dagdromen eigenlijk? Volgens onderzoek schakelen onze hersenen bij dagdromen over naar een bijzondere toestand. Vroeger werd dit de ruststand genoemd omdat we even 'niets' doen, maar inmiddels is duidelijk dat onze hersenen nooit in rust zijn. De dagdroomstand noemen we nu de 'Default mode' en hierin wordt een netwerk van een aantal hersendelen actief die we dan ook het 'Default Mode Network' (DMN) noemen. Het bijzondere aan dit hersennetwerk of deze 'toestand' is dat onze hersenen niet reageren op een specifieke prikkel maar dat  er een vrije stroom van herinneringen, plannen en ideeën op gang komt. We maken als het ware een avontuurlijke (want ongeplande) 'gedachtenreis'. Dit noemen we dan een SIT, Stimulus Independent Thought. Met andere woorden, ons brein schakelt tussen twee toestanden: de focus toestand waarbij we onze aandacht bewust richten op een taak en ons denken gestuurd wordt door de prikkels die daarbij horen en de SIT, het dagdromen. Volgens onderzoeken zijn beide toestanden redelijk verdeeld over ons wakkere leven, we dagdromen ongeveer de helft van de tijd.

Dat is maar goed ook, want dagdromen heeft een belangrijke functie. Tijdens dagdromen stemmen we af op de buitenwereld, we reflecteren namelijk op reacties van mensen, we fantaseren over hun motieven om iets wel of niet te doen en we fantaseren over scenario's in de toekomst: 'Hoe zou hij of zij hier op reageren?' Mensen die veel dagdromen blijken ook meer empathisch te zijn, ze leven zich gemakkelijker in in andere mensen. 

Een andere functie van dagdromen is onze creativiteit. Onlangs is weer uit onderzoek gebleken dat dagdromen als het ware zorgt voor de incubatie van ideeën. Hoe vaak gebeurt het niet dat je een oplossing zoekt voor iets maar er geen kan bedenken en je soms dagen later 'ineens' de oplossing weet? Zo 'ineens' is dit niet, er zijn meerdere dagdromen geweest waarin je vanuit allerlei invalshoeken het probleem bekeken hebt. Niet gefocust, maar juist vrij denkend. Doe je wel eens aan brainstormen? Vaak hoor ik mensen teleurgesteld reageren op de uitkomst van een brainstorm. Ze zien op al die post-it's geen nieuw idee staan. Maar een dag later hebben ze wel ineens een goed idee. Het blijkt dat het creëren van goede ideeën op die manier ook het beste werkt: Eerst brainstormen op een gestructureerde manier, vervolgens minimaal een uur echt gaan dagdromen (dus nergens bewust de aandacht op richten, niet met mensen praten en niets lezen... misschien een eenvoudige routine taakje uitvoeren als de afwas doen, strijken, opruimen, aardappels schillen...) en vervolgens met elkaar in gesprek gaan over nieuwe ideeën. Tijdens het dagdromen reizen al die brainstorm uitkomsten ongecontroleerd door je gedachten, maken soms onvoorziene verbindingen, gisten en borrelen en worden als vanuit het niets aangevuld met nieuwe ideeën.

Terug naar de vakantiedromen. Het mooiste van vakantie vind ik dat je helemaal tot rust komt en er ruimte is voor dagdromen op z'n best. Dromen mogen groter en dieper worden. Vaak zeggen deze dromen veel over wat je echt wit, over wat je kan en over wie je bent. Geniet van je vakantiedromen, schrijf ze op of - beter nog - maak er een schilderij van. Zorg ervoor dat je ze na je vakantie regelmatig terug leest of hang het schilderij boven je werkplek. Zo verleng je jouw vakantie en zullen je vakantiedromen zich in dagdromen verder ontwikkelen tot echte plannen. 

Zo is het tenminste bij ons gegaan. De vakantiedromen in de Pyreneeën - aangevuld met latere vakantiedromen - hebben zich ontwikkeld tot hoe we nu wonen en werken, het bedrijf dat we nu hebben, met een bijzondere campus, het IdeeënTheater en de stallen. 

Dus als iemand je vraagt hoe je vakantie was, beperk je dan niet tot het weer maar vertel ook eens over je vakantiedromen!

Ga of ben je nog met vakantie? Dan wens ik je fijne vakantiedromen!

 

Meer blogs over veerkracht...